അല്ലാഹുവിന്റെ അതിരുകള്‍ ജീവിതത്തിന്റെ സൗന്ദര്യമാണ്
വി.പി റഷാദ്
ലൈംഗിക അരാജകത്വവും ഉദാര ലൈംഗികതയും അതിര്‍വരമ്പുകളില്ലാത്ത ആണ്‍-പെണ്‍ ബന്ധവും വ്യാപകമായി പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന കാലത്താണ് നാം ജീവിക്കുന്നത്. ഒരു കൂട്ടം ആളുകള്‍ ഉദാര ലൈംഗികത ആദര്‍ശമായി കൊണ്ടുനടക്കുകയും പ്രചരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ചിലര്‍ അതിലേക്ക് ആകര്‍ഷിക്കപ്പെടുന്നു. ആ ആശയത്തെ അംഗീകരിക്കാത്തവരില്‍ ചിലര്‍ പോലും അത്തരം ജീവിത സംസ്‌കാരത്തിലേക്ക് വഴുതി വീഴുന്നു. മാത്രവുമല്ല, അതീവ സൂക്ഷ്മതയും തികഞ്ഞ ജാഗ്രതയും പുലര്‍ത്തിയില്ലെങ്കില്‍ ഏതൊരാളും പെട്ടുപോകും വിധം അശ്ലീലതയിലേക്കുള്ള എല്ലാ വാതിലുകളും തുറക്കപ്പെടുകയും സകല അവസരങ്ങളും ഒരുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത സാഹചര്യമാണ് നിലവിലുള്ളത്.
ഇവിടെ നിന്നുകൊണ്ടാണ് ഇസ്‌ലാം മുന്നോട്ട് വെക്കുന്ന ധാര്‍മിക സദാചാര അധ്യാപനങ്ങളെ കുറിച്ചും അതിലൂടെ സാധ്യമാകുന്ന ജീവിത സൗന്ദര്യത്തെ കുറിച്ചും ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നത്.
‘ആ മരത്തോട് അടുക്കരുത്’. ആദിമനുഷ്യന് അല്ലാഹു ആദ്യമായി നല്‍കിയത് ഒരു വിലക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയാറുണ്ട്. ഇങ്ങനെ, വിലക്കുകളുടെ മതമായി ഇസ്‌ലാം ചിലപ്പോഴെങ്കിലും അവതരിപ്പിക്കപ്പെടാറുണ്ട്. എന്നാല്‍ ഈ ഒരു വിലക്കിന് മുമ്പ് ആസ്വാദനങ്ങളുടെ ഒരുപാട് വാതിലുകള്‍ ആദമിനും ഹവ്വക്കും മുന്നില്‍ അല്ലാഹു തുറുന്ന് വെച്ചിരുന്നു. മരത്തോട് അടുക്കരുത് എന്ന് കല്‍പിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അല്ലാഹു പറഞ്ഞു: ‘നീയും നിന്റെ പത്‌നിയും സ്വര്‍ഗത്തില്‍ വസിച്ചുകൊള്ളുക. നിങ്ങള്‍ അതില്‍നിന്ന് യഥേഷ്ടം സുഭിക്ഷമായി ആഹരിച്ചുകൊള്ളുക. പക്ഷേ, ഈ വൃക്ഷത്തോട് അടുക്കരുത്.’ വിശാലമായ സ്വാതന്ത്ര്യവും ആസ്വാദനാവസരങ്ങളും നല്‍കിയതിന് ശേഷം ഒടുവില്‍ മാത്രമാണ് വിലക്കിനെ കുറിച്ച് സംസാരിച്ചത്. ആ വിലക്കാകട്ടെ, നല്‍കിയ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പരിധിയെ സൂചിപ്പിക്കാനുമായിരുന്നു.
ഇസ്‌ലാം സൗന്ദര്യമാണ്. ഇസ്‌ലാമിലൂടെ സാധ്യമാകുന്നത് സൗന്ദര്യമുള്ള ജീവിതമാണ്. ഇസ്‌ലാമിലെ ഓരോ നിയമവും നിര്‍ദേശവും ജീവിതത്തിന്റെ അഴകും ഭംഗിയും തെളിമയും വര്‍ധിപ്പിക്കുന്നതാണ്. അനുവദനീയങ്ങളുടെ വലിയ ലോകമാണ് ഇസ്‌ലാം മനുഷ്യന് മുമ്പില്‍ തുറന്ന് വെക്കുന്നത്. ഇസ്‌ലാമിന്റെ കാഴ്ച്ചപ്പാടില്‍ ഈ ഭൂമിയും അതിലെ സകല വിഭവങ്ങളും മനുഷ്യന് വേണ്ടിയാണ് അല്ലാഹു സൃഷ്ടിച്ചത്. അല്ലാഹു പറയുന്നു: ‘ഭുവനത്തിലുള്ളതെല്ലാം നിങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി സൃഷ്ടിച്ചുവെച്ചത് അവനാകുന്നു’ (അല്‍ബഖറ: 29).
അഥവാ അടിസ്ഥാനപരമായി മനുഷ്യ ജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മുഴുവന്‍ ലൗകിക കാര്യങ്ങളും അനുവദനീയമാണ്. ഇത് ശരീഅത്തിലെ പ്രധാന തത്ത്വമാണ്. അപ്പോള്‍ ഭൗതിക വ്യവഹാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏതെങ്കിലും ഒരു കാര്യം അനുവദനീയമാണ് എന്നതിന് തെളിവ് അന്വേഷിക്കേണ്ടതില്ല. നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതിനാണ് തെളിവ് വേണ്ടത്. ജീവിതത്തില്‍ നിഷിദ്ധമായത് എന്തെല്ലാമാണെന്ന് അല്ലാഹുവും റസൂലും പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അഥവാ കുറച്ച് വിലക്കുകള്‍. ബാക്കിയുള്ളത് മുഴുവന്‍ അനുവദനീയമാണ്. അല്ലാഹു അനുവദനീയങ്ങളുടെ വിശാലമായ ലോകം നമുക്ക് തുറന്ന് തന്നു. ഒപ്പം ചില അതിര്‍വരമ്പുകളും വിലക്കുകളും നിര്‍ണയിക്കുകയും ചെയ്തു.
എന്തിനാണ് അതിര്‍വരമ്പുകള്‍ നിശ്ചയിച്ചത്? ഈ പ്രപഞ്ചവും അതിലെ സകല ചരാചരങ്ങളും സൃഷ്ടിക്കുകയും പരിപാലിക്കുകയും നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് അല്ലാഹുവാണ്. മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചതും ഇങ്ങനെ ഒരു ജീവിതം സംവിധാനിച്ചതും അല്ലാഹു തന്നെ. മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിക്കുകയും പരിപാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് അല്ലാഹുവാണെങ്കില്‍ മനുഷ്യന് എങ്ങനെ ജീവിക്കണമെന്ന് പറയാനുള്ള അധികാരവും അല്ലാഹുവിനാണ്. എല്ലാം അറിയുന്നവന്‍ സ്രഷ്ടാവായ അല്ലാഹു മാത്രമാണ്. അവന്‍ അറിയിച്ചതല്ലാതെ ഒന്നും മനുഷ്യന് അറിയുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ മനുഷ്യന് ജീവിതത്തില്‍ ഗുണമുള്ളതും ദോഷമുള്ളതും ഏതൊക്കെയാണെന്നും മനുഷ്യന്റെ വ്യക്തിപരവും സാമൂഹികവുമായ വിജയത്തിനും നന്മക്കും ഏത് നിയമം ആവശ്യമാണെന്നും, ഏത് അളവിലാണ് അത് വേണ്ടതെന്നും അല്ലാഹുവിനേക്കാള്‍ നന്നായി ഒരാള്‍ക്കും അറിയില്ല. വിശാലമായ സ്വാതന്ത്ര്യം നല്‍കിയതോടൊപ്പം അല്ലാഹു ചില പരിധികളും നിയന്ത്രണങ്ങളും മനുഷ്യന്റെ മേല്‍ നിശ്ചയിച്ചിട്ടുണ്ട്. അത് മനുഷ്യന്റെ ജീവിതം സൗന്ദര്യവും സമാധാനവും നിറഞ്ഞതാകാന്‍ വേണ്ടിയാണ്. സംസ്‌കാര സമ്പന്നമായ ഒരു സമൂഹം ഉണ്ടാകാനും ശക്തമായ നാഗരികത ഉയര്‍ന്നുവരാനും വേണ്ടിയാണ്. ദീന്‍ വിലക്കിയ കാര്യത്തില്‍നിന്ന് ഒരു വിശ്വാസി എന്തുകൊണ്ട് വിട്ടുനില്‍ക്കുന്നു എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ അല്ലാഹു പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് എന്നാണ് ഉത്തരം. ആ വിലക്കിന്റെ യുക്തിയെന്താണെന്നത് രണ്ടാമത്തെ കാര്യമാണ്. അല്ലാഹു പറഞ്ഞു എന്നതാണ് പ്രധാനം. ഒരു കാര്യം അല്ലാഹു വിലക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അതിന്റെ യുക്തി ചിലപ്പോള്‍ നമുക്ക് പിടികിട്ടും; ചിലപ്പോള്‍ പിടികിട്ടില്ല. നമ്മള്‍ മനസ്സിലാക്കിയ യുക്തിയാകട്ടെ അത് ശരിയാകണമെന്നുമില്ല.