പ്രവാചകകാരുണ്യം ജീവജാലങ്ങളോടും
ഭൂമിയിലെ സകല ജീവജാലങ്ങളോടും കാരുണ്യവും ദയയും കാണിക്കണമെന്ന് മുഹമ്മദ് നബി (സ) പഠിപ്പിച്ചു. മൃഗങ്ങളോട് കനിവും കാരുണ്യവും കാണിക്കുന്നത് പ്രവാചകന് എപ്പോഴും പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. സുറാഖത്തുബ്നു ജഅ്സം (റ) നബി(സ)യോട് ചോദിച്ചു: ”റസൂലേ, വഴിതെറ്റിയ ഒട്ടകത്തെ പിടിച്ച് കൂരയുണ്ടാക്കി അതിനെ ഭക്ഷിപ്പിക്കുകയും കുടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്താല് അല്ലാഹു എനിക്ക് പ്രതിഫലം നല്കുമോ?” പ്രവാചകന്: ”അതേ, തീര്ച്ചയായും, കരളുള്ള ഏത് ജീവികളുടെയും വിശപ്പും ദാഹവും അകറ്റുന്നവര് പ്രതിഫലാര്ഹര് തന്നെ” (ഇബ്നുമാജ).
മറ്റൊരു സംഭവം: ഒരിടത്ത് അവശയായ ഒട്ടകത്തെ തിരുനബി കാണാനിടയായി. നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളുമായി നില്ക്കുന്ന അതിനെ അവിടുന്ന് തടവി സമാധാനിപ്പിച്ചു.
”ആരുടേതാണീ ഒട്ടകം?”-തിരുദൂതര് വിളിച്ചു ചോദിച്ചു.
”അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ, അതെന്റേതാണ്”-ഒരു അന്സാരി പറഞ്ഞു.
”അല്ലാഹു നിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലാക്കിത്തന്ന ഈ മൃഗത്തിന്റെ കാര്യത്തില് നീ അവനെ അനുസരിക്കാത്തതെന്ത്?! നീ അതിനെ വേദനിപ്പിക്കുകയും ക്ഷീണിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്ന് അതെന്നോട് വേവലാതി പറയുന്നു” (മുസ്ലിം).
ഒരു ജീവിയെയും അകാരണമായി ശല്യം ചെയ്യരുതെന്നും പ്രവാചകന് വിലക്കി. അബ്ദുല്ലാഹിബ്നു ഉമര് (റ) പറയുന്നു: ”ഞങ്ങള് റസൂലിന്റെ കൂടെ യാത്രയിലായിരിക്കെ പ്രവാചകന് (സ) ഒരു ആവശ്യത്തിനായി പോയി. അപ്പോള് ഒരു അടയ്ക്കാക്കിളിയെയും രണ്ട് കുഞ്ഞുങ്ങളെയും ഞങ്ങള് കണ്ടു. ആ രണ്ട് കുഞ്ഞുങ്ങളെയും ഞങ്ങള് എടുത്തപ്പോള് തള്ളപ്പക്ഷി വട്ടമിട്ടു പറക്കാന് തുടങ്ങി. ഇത് കണ്ടുകൊണ്ടാണ് നബി (സ) വന്നത്. പ്രവാചകന് ചോദിച്ചു: ”ഈ കുഞ്ഞിനെ ചൊല്ലി ആ പക്ഷിയെ വേദനിപ്പിച്ചതാരാണ്? അതിനെ തിരിച്ചുനല്കുക” (അബൂദാവൂദ്).
അസ്മാഅ് (റ) പറയുന്നു: നബി (സ) ഒരു ഗ്രഹണ നമസ്കാരത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ഖുത്വ്ബയില് പറഞ്ഞു: ”നരകം എന്നിലേക്ക് അടുപ്പിക്കപ്പെട്ടു; എന്റെ രക്ഷിതാവേ! ഞാന് അവരുടെ കൂടെയാണോ എന്ന് ഞാന് പറഞ്ഞുപോകുന്നതുവരെ. അപ്പോള് നരകത്തില് ഒരു സ്ത്രീയെ ഞാന് കണ്ടു. ഒരു പൂച്ച അവളെ മാന്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഞാന് ചോദിച്ചു. എന്താണ് ആ സ്ത്രീയുടെ പ്രശ്നം? മലക്കുകള് പറഞ്ഞു: ”അവള് അതിനെ കെട്ടിയിട്ടു; വിശപ്പ് കാരണം അത് ചാകുന്നതുവരെ” (ബുഖാരി).
വളരെ അത്യാവശ്യ ഘട്ടങ്ങളിലല്ലാതെ ജീവികളെ പരിശീലനങ്ങള്ക്കോ പരീക്ഷണങ്ങള്ക്കോ പഠനാവശ്യങ്ങള്ക്കോ ഉപയോഗിക്കരുതെന്ന് ഹദീസുകള് സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഇബ്നു ഉമര് (റ) പറഞ്ഞു: ”ജീവനുള്ളവയെ നാട്ടക്കുറിയാക്കുന്നതിനെ അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂല് (സ) ശപിച്ചിട്ടുണ്ട്” (മുസ്ലിം).
ജീവികളോടുള്ള പെരുമാറ്റത്തെ പാരത്രികലോകത്തെ രക്ഷാശിക്ഷകളോടാണ് പ്രവാചകന് ബന്ധപ്പെടുത്തുന്നത്. അബൂഹുറയ്റ(റ)യില്നിന്ന് നിവേദനം: അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂല് (സ) പറഞ്ഞു: ”ദാഹിച്ച് വലഞ്ഞ ഒരു നായ കിണറിന്റെ ചുറ്റുവട്ടം കറങ്ങിത്തിരിയുന്നത് ബനൂ ഇസ്രാഈലിലെ ഒരു വേശ്യ കണ്ടു. ദയ തോന്നിയ അവള് തന്റെ ഷൂ അഴിച്ച് വെള്ളം നിറച്ച് നായയെ കുടിപ്പിച്ചു. ഇക്കാരണത്താല് മാത്രം അല്ലാഹു അവള്ക്ക് പൊറുത്തുകൊടുത്തു” (ബുഖാരി).
ജീവികളെ അറുക്കുകയാണെങ്കില് പോലും അവയോട് അത്യധികം ദയ കാണിക്കണമെന്ന് റസൂല് പഠിപ്പിച്ചു. മുആവിയ(റ)യില്നിന്ന് നിവേദനം: ഒരാള് ചോദിച്ചു: ”അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ, ഞാന് ആടിനെ അറുക്കാറുള്ളത് അതിനോട് ദയ കാണിച്ചുകൊണ്ടാണ്.” അപ്പോള് നബി (സ) പറഞ്ഞു: ”നീ ആ ആടിനോട് ദയ കാണിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില് അല്ലാഹു നിന്നോടും ദയ കാണിക്കും” (അഹ്മദ്).
മൃഗങ്ങളെ കൂടുതല് വേദനിപ്പിക്കാതിരിക്കാന്, അവയെ അറുക്കാന് കിടത്തുന്നതിന്റെ മുമ്പുതന്നെ കത്തി മൂര്ച്ച കൂട്ടണമെന്ന് നബി (സ) പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഇബ്നു അബ്ബാസ് (റ) നിവേദനം: ”ഒരിക്കലൊരാള് അറുക്കാനുള്ള മൃഗത്തെ കെട്ടിയിട്ട് കിടത്തിയതിനു ശേഷം കത്തി മൂര്ച്ച കൂട്ടുകയായിരുന്നു. പ്രവാചകന് അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു: ”ആ മൃഗത്തിന് ഒന്നിലധികം മരണം നല്കാനാണോ താങ്കള് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്? അതിനെ കിടത്തുന്നതിനു മുമ്പു തന്നെ കത്തി മൂര്ച്ച കൂട്ടാമായിരുന്നില്ലേ……?!” (അല് ഹാകിം).

