അതോടെ ജനങ്ങള്‍ കൂട്ടംകൂട്ടമായി ഇസ്‌ലാമിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തി
ഇസ്‌ലാം ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുന്ന സ്‌നേഹത്തിന്റെയും സഹിഷ്ണുതയുടെയും അടിസ്ഥാനഭാവങ്ങള്‍ക്ക് അടിവരയിടുന്നതാണ് താഴെ കൊടുക്കുന്ന സൂക്തങ്ങള്‍.
- മതവിഷയത്തില്‍ ബലാല്‍ക്കാരം പാടില്ല(അല്‍ബഖറ256).
- നിന്റെ നാഥന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നുവെങ്കില്‍ ഭൂമിയിലുള്ള മുഴുവന്‍ മനുഷ്യരും വിശ്വാസികളാവുമായിരുന്നു. വിശ്വാസികളായിത്തീരുന്നതുവരെ നീ ജനങ്ങളെ നിര്‍ബന്ധിക്കുമെന്നാണോ?(യൂനുസ് 99).
- അല്ലാഹുവിന്റെ അനുമതിയോടെയല്ലാതെ ഒരാള്‍ക്കും വിശ്വാസിയാകാന്‍ കഴിയില്ല(യൂനുസ് 100).
മതപരമായ വൈജാത്യങ്ങളുടെയും വംശീയയുദ്ധങ്ങളുടെയും സാമൂഹിക അരാജകത്വങ്ങളുടെയും ചുഴിയില്‍ പെട്ട് ലോകം ആടിയുലയുമ്പോഴാണ് ആ പ്രാകൃതയുഗത്തില്‍ ഉദാത്തവും മഹത്തരവുമായ നിയമസംഹിതയുമായി ഇസ്‌ലാം കടന്നുവന്നത്.
വിശ്വാസസ്വാതന്ത്ര്യം ഇസ്‌ലാം വകവെച്ചുകൊടുക്കുന്നുണ്ട്. ഇസ്‌ലാമികരാഷ്ട്രത്തോട് വിധേയത്വം പുലര്‍ത്തുന്ന മതസ്തരുടെയും ആരാധനാസ്വാതന്ത്ര്യം ഇസ്‌ലാം സംരക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു ബാധ്യതയായി മനസ്സിലാക്കി മുസ്‌ലിങ്ങള്‍ ജനങ്ങളെ ഇസ്‌ലാമിലേക്ക് കടന്നുവരാന്‍ ക്ഷണിക്കാറുണ്ട്. ഇസ്‌ലാം ആശ്ലേഷത്തോടെ പക്ഷേ, ആ ബാധ്യത അവസാനിക്കുകയില്ല. ഇസ്‌ലാമിന്റെ രാജപാതയില്‍ എത്തുന്നതോടെ അവകാശങ്ങളില്‍ മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ പുതുവിശ്വാസികളും തുല്യപങ്കാളികളാകും. എന്നാല്‍ മനുഷ്യാരംഭം മുതല്‍ മുഹമ്മദ് നബി(സ)വരെയുള്ള ലോകചരിത്രത്തിലുടനീളം നാം കാണുന്നത് ജേതാക്കളായവര്‍ പരാജിത രാഷ്ട്രങ്ങളോടും സമൂഹങ്ങളോടും ഇപ്പറഞ്ഞതിന് വിരുദ്ധമായി പ്രവര്‍ത്തിച്ചതാണ്.
ഇസ്‌ലാമിലെ യുദ്ധനിയമങ്ങള്‍ മാനവീയതയോട് അതെങ്ങനെ പെരുമാറുന്നു എന്നതിന്റെ മാതൃകാചൂണ്ടുപലകയാണ്. ഈ നിയമങ്ങളെ പൊതുനിയമങ്ങളുടെ പട്ടികയിലാണ് ഖുര്‍ആന്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്.
‘നിങ്ങളോട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നവരോട് അല്ലാഹുവിന്റെ മാര്‍ഗത്തില്‍ നിങ്ങളും യുദ്ധംചെയ്യുക. നിങ്ങള്‍ അതിരുവിട്ട് പ്രവര്‍ത്തിക്കരുത്. അതിരുവിടുന്നവരെ തീര്‍ച്ചയായും അല്ലാഹുവിന് ഇഷ്ടമല്ല'(അല്‍ബഖറ 190).
‘അവര്‍ നിങ്ങളോട് യുദ്ധംചെയ്താല്‍ നിങ്ങള്‍ അവരോടും യുദ്ധം ചെയ്യുക'(അല്‍ബഖറ 191)
‘അവര്‍ യുദ്ധം അവസാനിപ്പിച്ചാല്‍ അക്രമകാരികളോടല്ലാതെ ആരോടും പിന്നീട് ശത്രുത പാടില്ല'(അല്‍ബഖറ 193).
ഇസ്‌ലാമിലേക്കൊരിക്കലും ശാത്രവത്തിന്റെയും ആര്‍ത്തിയുടെയും വികാരം സംക്രമിച്ചുകയറിയിട്ടില്ല. പ്രതാപകാലങ്ങളില്‍ പോലും മുസ്‌ലിങ്ങളെന്നും പാരസ്പര്യത്തിന്റെ സന്നദ്ധതയാണുയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ചത്. പ്രതിയോഗികളോട് അവര്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നത് ഇതാണ്: ‘നിങ്ങള്‍ ഞങ്ങളോട് യുദ്ധത്തിന് വരരുത്. പകരം ഞങ്ങളുമായി സഖ്യത്തിലാവുക. ഞങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ സുഹൃത്തുക്കളാകാം. അതല്ലെങ്കില്‍ ഞങ്ങള്‍ പിന്തുടരുന്ന മതം നിങ്ങള്‍ സ്വീകരിക്കുക. ഞങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കുന്ന സമസ്ത അവകാശങ്ങളും ആനുകൂല്യങ്ങളും നിങ്ങള്‍ക്കും അനുഭവിക്കാം'(റൂഹുല്‍ ഇസ്‌ലാം വാള്യം 2 പേജ് 92).
ഇസ്‌ലാമിന്റെ ചില പ്രതിയോഗികള്‍ വാദിക്കാറുണ്ട്, മുസ്‌ലിങ്ങള്‍ കയ്യടക്കിയ ഒട്ടുമിക്ക രാജ്യങ്ങളിലും അവിടുത്തെ ഇതരമതസ്തരായ ആളുകളെ നിര്‍ബന്ധിച്ച് മതപരിവര്‍ത്തനത്തിന് വിധേയരാക്കി എന്നതിന് തെളിവുണ്ടെന്ന്. പേര്‍ഷ്യയെയും പേര്‍ഷ്യക്കാരെയും ചിലര്‍ ഇതിന് തെളിവായുദ്ധരിക്കാറുണ്ട്. മുസ്‌ലീങ്ങള്‍ പേര്‍ഷ്യ കയ്യടക്കുകയും പേര്‍ഷ്യന്‍ രാജവാഴ്ച നിലംപതിക്കുകയും ചെയ്ത സന്ദര്‍ഭമാണ് അവര്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്.
മുസ്‌ലിങ്ങള്‍ വിജയിച്ചടക്കിയ രാജ്യങ്ങളില്‍ അക്കാലത്ത് നിലനിന്നിരുന്ന സാഹചര്യങ്ങളെ ഈ പ്രതിയോഗികള്‍ മറക്കുകയോ അങ്ങനെ മറന്നതായി നടിക്കുകയോ ആണ്. പ്രസ്തുത നാടുകളില്‍ മതകീയമായ ഒരു സാന്നിധ്യവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. മനുഷ്യരാശി അനുഭവിക്കാനിടയുള്ള ഏറ്റവും കടുത്ത രണ്ട് ദുരിതങ്ങളുടെ കീഴില്‍ പൊതുസമൂഹം ഞെരിഞ്ഞമര്‍ന്ന് കഴിയുമ്പോഴാണ് ഇസ്‌ലാം അവിടങ്ങളിലേക്ക് കടന്നുചെന്നത്. പൗരോഹിത്യമായിരുന്നു അവയിലൊന്നാമത്തെ ദുരിതം. മനുഷ്യധിഷണക്ക് ആഘാതമേല്‍പ്പിച്ചിരുന്ന മിഥ്യാവാദങ്ങളിലേക്കും കപടയുക്തികളിലേക്കും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളിലേക്കും അനാചാരങ്ങളിലേക്കും ഒടുവില്‍ സര്‍വനാശത്തിലേക്കും വഴുതിപ്പോയ പൗരോഹിത്യം. താന്തോന്നികളുടെ തേര്‍വാഴ്ചയായിരുന്നു രണ്ടാമത്തേത്. അധര്‍മത്തിലും തെമ്മാടിത്തത്തിലും അഭിരമിച്ചു മതിമറന്ന താന്തോന്നികള്‍. അങ്ങനെ നാലുപാടുനിന്നുമായി സമൂഹഗാത്രത്തിലേക്ക് വിനാശത്തിന്റെ രോഗബീജം അരിച്ചിറങ്ങി. അത്തരമൊരു സന്ദിഗ്ധഘട്ടത്തിലാണ് മുസ്‌ലിങ്ങള്‍ പ്രസ്തുത രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് കടന്നുവന്നതും യുക്തിയുടെയും മാനവീയതയുടെയും സുവിശേഷമറിയിച്ചതും. അതോടെ ജനങ്ങള്‍ കൂട്ടംകൂട്ടമായി ഇസ്‌ലാമിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. പേര്‍ഷ്യ ഇസ്‌ലാമിന്റെ വര്‍ണം സ്വീകരിച്ചുവിമോചിതയായി(മേല്‍പുസ്തകം പേജ് 94)