മതം മാറിയത് കൂടുതൽ പേരെ അറിയിക്കാൻ എനിക്ക് ധൈര്യം ലഭിച്ചു
ഞാൻ ഇസ്‌ലാം സ്വീകരിക്കാനുണ്ടായ കാരണം ഒരു ദീർഘമായ കഥയാണ്. ഞാൻ അത് ചുരുക്കി വിവരിക്കാം.
വടക്കൻ വിസ്‌കോൺസിനിലെ ചർച്ചിൽ ഒരു പെന്തക്കോസ്ത് പ്രബോധകന്റെ കൊച്ചുമകളായി വളർന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ, സഭയുടെ അധ്യാപനങ്ങൾ ഞാൻ ചെറുപ്പം മുതലേ കേൾക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോൾ മുതൽതന്നെ, ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കോ ബൈബിളിനോ ഉത്തരം നൽകാൻ കഴിയാത്ത നിരവധി സംശയങ്ങളും ജനിക്കുകയായിരുന്നു. ഏഴ് വയസ്സുളളപ്പോൾ ഞാൻ ബൈബിൾ അധ്യാപകനോട് ചോദിച്ചു:
‘എന്ത് കൊണ്ടാണ് നാം ഡിസംബർ 25 ന് യേശുവിന്റെ ജനനം ആഘോഷിക്കുന്നത് ?’ (ക്രിസ്മസ് സമയത്ത് യേശു ജനിച്ചിട്ടില്ലെന്നുള്ളതിനുള്ള ശാസ്ത്രീയമായ തെളിവുകൾ ഞാൻ അപ്പോൾ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു), ‘യേശുവിന്റെ മരണ ശേഷം എന്ത് കൊണ്ടാണ് ത്രീഏകത്വം പരിചയപ്പെടുത്തിയത്’? ഇത് പോലുള്ള പല ചോദ്യങ്ങളും ഞാൻ ചോദിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.
പത്ത് വയസ്സായപ്പോൾ പെന്തക്കോസ്ത് മതം ഉപേക്ഷിച്ച് ഒരു ലൂഥറൻ ആയി. ക്രിസ്തുമതവുമായി എന്റെ വിയോജിപ്പുകൾ ഉണ്ടായിരിക്കെ തന്നെ ഞാൻ എല്ലാ ഞായറാഴ്ചയും പള്ളിയിൽ പോയി, ബൈബിൾ വായിച്ചു (ഇപ്പോഴും വായിക്കാറുണ്ട്.) അവധിക്കാല ബൈബിൾ സ്‌കൂളിൽ പഠിപ്പിക്കുകയും ചർച്ചിൽ പാടുകയും ചെയ്തു. ഹൈസ്‌ക്കൂളിൽ എല്ലാ വേനൽക്കാലത്തും ഞാൻ നേതൃത്വ ക്യാമ്പിൽ പോകുമായിരുന്നു. ആ സമയം പഴയ നിയമത്തിലും പുതിയ നിയമത്തിലുമായിരുന്നു ശ്രദ്ധ ചെലുത്തിയിരുന്നത്.
എനിക്ക് 16 വയസ്സുപ്പോൾ ദൈവത്തോട് നേരിട്ടു പ്രാർത്ഥിക്കാനുള്ള ചില ആഗ്രഹങ്ങൾ എന്നിൽ തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. എന്റെ ചുറ്റിലുമുളള കുടുംബാംഗങ്ങൾ ‘പ്രിയ ജീസസ് നന്ദി’ എന്ന് പ്രാർത്ഥനയിൽ പറയുമ്പോൾ ഞാൻ ‘എന്റെ ദൈവമേ ‘ എന്നായിരുന്നു എപ്പോഴും മൊഴിഞ്ഞിരുന്നത്.
ആളുകൾ ദൈവത്തോട് നേരിട്ട് പ്രാർത്ഥിക്കാത്തതിൽ എനിക്ക് പലപ്പോഴും അസ്വസ്ഥത തോന്നിയിരുന്നു എന്ന് വേണം പറയാൻ.
2011 ലാണ് ഞാൻ കോളേജ് പഠനം ആരംഭിക്കുന്നത്. അതോടെ എനിക്ക് ധാരാളം മുസ്‌ലിം സുഹൃത്തുക്കളെ ലഭിച്ചു. അവരിൽ ഒരാൾ എന്നോട് പഞ്ഞു: നമ്മുടെ മതങ്ങൾക്ക് ഒരേ പ്രവാചകന്മാരുണ്ട്. അബ്രഹാമിക് മതങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള സാമ്യതയെ കുറിച്ച് ഗവേഷണം നടത്താൻ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ച ആദ്യ ചിന്ത അതായിരുന്നു എന്ന് പറയാം.
സത്യം പറഞ്ഞാൽ, ഇസ്‌ലാം വിചിത്രമായ ഒരു മതമാണെന്നും മുസ്‍ലിംകളെല്ലാം ഭീകരരാണെന്നുമായിരുന്നു മറ്റുപലരെയും പോലെ ഞാനും വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്. മാധ്യമങ്ങൾ മുസ്‌ലിംകളെ കുറിച്ച് പറയുന്നത് ശരിയാണെന്ന് തെളിയിക്കാനായിരുന്നു പലപ്പോഴും ഞാൻ പോലും ശ്രമിച്ചിരുന്നത്. കഴിയുന്നത്ര ആളുകളെ ക്രിസ്തുമതത്തിലേക്ക് പരിവർത്തനം നടത്തണമെന്നായിരുന്നു എന്റെ ആഗ്രഹം.
ഒരു വർഷത്തിലേറെ ഞാൻ മതപഠനത്തിൽ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തി. ഞങ്ങളുടെ അധ്യാപകൻ ബൈബിബിളിൽ ചില പുസതകങ്ങൾ നഷ്ടമായിട്ടുണ്ടെന്ന് ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചു. അത് എന്നെ വല്ലാതെ അസസ്ഥയാക്കി, കാരണം ബൈബിൾ സമ്പൂർണ്ണമാണെന്നും അത് തീർത്തും ദൈവികമാണെന്നുമായിരുന്നു എന്റെ ഉറച്ച വിശ്വാസം. ആ വിശ്വാസത്തിന് കോട്ടം തട്ടിയതോടെ, ഞാൻ ഖുർആനിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. ഖുർആനിൽ മാറ്റങ്ങളൊന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലെന്നും അത് സമ്പൂർണ്ണമാണെന്നും എനിക്ക് വളരെ വേഗം ബോധ്യമായി. കൂടാതെ, ഇസ്‌ലാമിനെയും ഖുർആനിനെയും കൂടുതൽ വായിക്കുകയും മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യും തോറും, ദൈവം, ശാസ്ത്രം, യേശു എന്നിവരെക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ കാലങ്ങളായുള്ള ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം ലഭിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു, ഏറെ സംതൃപ്തമായ ഉത്തരങ്ങൾ.
ഖുർആൻ പാരായണം
അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് വിശുദ്ധ റമദാൻ മാസം കടന്നുവരുന്നത്. ഒരു സുഹൃത്ത് എന്നെ ഇഫ്താറിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. അവിടെ വെച്ച് അവളോട് ഞാൻ ഖുർആൻ കടം നൽകാമോ എന്ന് ചോദിച്ചു, അവൾ സന്തോഷപൂർവ്വം അതെനിക്ക് നല്കുകയും ചെയ്തു. അന്ന് രാത്രി ഞാൻ വീട്ടിലെത്തി വായിക്കാൻ തുടങ്ങി. ‘പരമകാരുണികനും കരുണാനിധിയുമായ അല്ലാഹുവിന്റ നാമത്തിൽ’ എന്ന ആദ്യ വാചകം വായിക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞു, വല്ലാത്ത സന്തോഷമാണ് എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത്. ഈ സത്യം മനസ്സിലാക്കാൻ ഇത്രയും വൈകയില്ലോ എന്നത് മാത്രമായിരുന്നു അപ്പോൾ എന്റെ ഏകദുഖം.